Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza

Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza to międzynarodowy traktat, który reguluje kwestie związane z morzem. Konwencja została podpisana w Montego Bay na Jamajce w 1982 roku i weszła w życie w 1994 roku.

Główne postanowienia Konwencji o prawie morza:
  • Zasada wolności żeglugi - statki wszystkich państw mają prawo do żeglugi po morzach otwartych.
  • Zasada suwerenności nad morzem terytorialnym - państwo ma suwerenność nad morzem terytorialnym, które rozciąga się na odległość 12 mil morskich od linii brzegowej.
  • Zasada wyłącznej strefy ekonomicznej - państwo ma wyłączną strefę ekonomiczną, która rozciąga się na odległość 200 mil morskich od linii brzegowej.
  • Zasada szelfu kontynentalnego - państwo ma szelf kontynentalny, który rozciąga się na odległość 350 mil morskich od linii brzegowej.
  • Zasada strefy wyłącznego połowu ryb - państwo ma strefę wyłącznego połowu ryb, która rozciąga się na odległość 200 mil morskich od linii brzegowej.
  • Zasada zakazu piractwa - piractwo jest zakazane.
Konwencja o prawie morza jest najważniejszym dokumentem prawnym w dziedzinie prawa morza. Konwencja określa prawa i obowiązki państw w zakresie korzystania z morza i jego zasobów. Konwencja przyczyniła się do rozwoju międzynarodowego prawa morza i zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.

Polska ratyfikowała Konwencję o prawie morza w 1993 roku.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Autonomiczne statki i prawo morskie

Historia i rozwój prawa morskiego

Bohaterowie prawa morza