Dowód osobisty w prawie morskim

Według art. 12 Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 roku, dowodem tożsamości na morzu jest:

• dowód osobisty wydany przez państwo narodowości osoby;
• paszport wydany przez państwo narodowości osoby;
• dokument podróży wydany przez państwo, w którym osoba ma miejsce zamieszkania;
• dokument wydany przez państwo, w którym osoba jest obywatelem lub poddana;
• dokument wydany przez organizację międzynarodową, której osoba jest członkiem.

W Polsce, na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy o dowodach osobistych, dowód osobisty jest dokumentem stwierdzającym tożsamość osoby w kraju i za granicą. Oznacza to, że dowód osobisty jest ważnym dokumentem tożsamości na morzu.

Wymóg posiadania dowodu osobistego na morzu

Nie istnieje żaden międzynarodowy akt prawny, który wymagałby od osób przebywających na morzu posiadania dowodu osobistego. Jednakże, w niektórych państwach, w tym w Polsce, posiadanie dowodu osobistego jest wymagane na pokładzie statku.

W Polsce, na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o żegludze morskiej, osoby przebywające na pokładzie statku polskiego powinny posiadać dowód osobisty lub paszport.

Wyjątki od obowiązku posiadania dowodu osobistego na morzu

W niektórych przypadkach osoby przebywające na morzu mogą być zwolnione z obowiązku posiadania dowodu osobistego. Dotyczy to na przykład osób:

• które są obywatelami państwa, w którego wodach terytorialnych znajduje się statek;
• które są członkami załogi statku, który nie jest statkiem polskim;
• które są pasażerami statku, który nie jest statkiem polskim.

Podsumowanie

Dowód osobisty jest ważnym dokumentem tożsamości na morzu. W Polsce, na podstawie ustawy o żegludze morskiej, osoby przebywające na pokładzie statku polskiego powinny posiadać dowód osobisty lub paszport.